{"id":109123,"date":"2025-11-21T15:42:37","date_gmt":"2025-11-21T14:42:37","guid":{"rendered":"https:\/\/www.hautes-alpes.net\/iconisch\/bergbeklimmersdorpen\/"},"modified":"2026-01-27T10:17:26","modified_gmt":"2026-01-27T09:17:26","slug":"bergbeklimmersdorpen","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.hautes-alpes.net\/nl\/iconisch\/bergbeklimmersdorpen\/","title":{"rendered":"Bergbeklimmersdorpen"},"content":{"rendered":"\n
Home<\/a><\/span> Iconisch<\/a><\/span> Iconisch<\/a><\/span> Bergbeklimmersdorpen<\/span><\/span><\/div>\n\n\n

Bergbeklimmersdorpen<\/h1>\n\n\n\n
\"\"<\/div>\n\n\n\n

Kijk omhoog<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nu het alpinisme doorde UNESCO<\/strong> op de lijst van immaterieel cultureel erfgoed is geplaatst, lanceren zeven belangrijke dorpen in de \u00c9crins<\/strong>(La Grave, Villar-d’Ar\u00e8ne, Le Mon\u00eatier-les-Bains, Vallouise-Pelvoux, La Chapelle-en-Valgaudemar, Saint-Christophe-en-Oisans en Valjouffrey<\/strong>) een gezamenlijk initiatief. Hun doel is om hun dorpen, de geboorteplaatsen van het alpinisme, weer tot leven te brengen, authentiek en respectvol alpinisme te promoten, de traditie door te geven aan nieuwe generaties en het publiek bewust te maken van de kwetsbare schoonheid van de natuurlijke omgeving. <\/p>\n<\/div>\n\n

<\/div>\n\n
\n
Deze dorpen vertellen het verhaal van het bergbeklimmen <\/strong>en de \u00c9crins<\/strong>.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div><\/div>\n\n
<\/div>\n\n
Open je ogen wijd<\/div>

over de schoonheid en kwetsbaarheid van de natuur<\/p><\/div>

\"\"<\/a><\/div>
\"\"<\/a><\/div>
\"\"<\/a><\/div>
\"\"<\/a><\/div>
\"\"<\/a><\/div><\/div><\/div>\n\n
<\/div>\n\n
\n
\n
\n

Het grote<\/strong>verhaal<\/h2>\n\n\n\n

Met meer dan 150 toppen<\/strong> boven de 3.000 m<\/strong> en hun gletsjers is het \u00c9crins-massief<\/strong> een Franse bergsportlegende. De Barre des \u00c9crins (4.102 m)<\/strong> was tot 1860<\/strong> de hoogste top van het land. Edward Whymper<\/strong> deed zijn eerste beklimming in 1864<\/strong>, terwijl de gidsen Rodier<\/strong>, Siemond<\/strong>, Engilberge<\/strong>, Estienne<\/strong> en Pierre Gaspard de la B\u00e9rarde<\/strong>, bekend als ”Gaspard de la Meije”,<\/strong> geschiedenis schreven. De Franse Alpenclub<\/strong> bouwde de schuilplaats Caron in 1903<\/strong> en het Nationaal Park<\/strong> werd opgericht in 1973<\/strong>. In deze bergbeklimmersdorpen schreven de pioniers de geschiedenis van de bergen. <\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"
Gallica bnf.fr<\/div><\/div>

<\/p><\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\n

Boven<\/strong>van boven!<\/h2>\n\n\n\n

La Grave, Villar-d’Ar\u00e8ne, Le Mon\u00eatier-les-Bains, Vallouise-Pelvoux, La Chapelle-en-Valgaudemar, Saint-Christophe-en-Oisans en Valjouffrey<\/strong>: zeven bergsportdorpen in het hart van de \u00c9crins<\/strong>, vertrekpunten voor de Grand Pic de la Meije<\/strong>, l‘Olan, de Aiguilles de la B\u00e9rarde, de GR54, de Ailefroide kliffen<\/strong> of een van de dertig berghutten in het massief. Hier geven opzichters, gidsen, wetenschappers en lokale mensen al generaties lang de bergsportcultuur door, door passie, delen en solidariteit. <\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"
Alpes Foto’s<\/div><\/div>

<\/p><\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\n

Het <\/strong>balanspunt <\/strong><\/h2>\n\n\n\n

De Bergsteigerd\u00f6rfer<\/strong> (”bergbeklimmersdorpen”) aanpak, begonnen in Oostenrijk<\/strong> in 2008<\/strong>, heeft zich verspreid naar verschillende Europese landen<\/strong>. De dorpen van de \u00c9crins<\/strong> laten zich door deze aanpak inspireren om hun identiteit als ”hooggebergte”<\/strong> te bevestigen .<\/strong> Hun manifest is om de dorpen nieuw leven in te blazen, authentiek bergbeklimmen te promoten, tradities door te geven, mensen bewust te maken van de kwetsbaarheid van de natuur en een evenwicht te vinden tussen natuurbehoud en menselijke activiteiten om een duurzaam leven op hoogte te garanderen. <\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"
T. Blais<\/div><\/div>

<\/p><\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

<\/div>\n\n
\n
\n
\n

E\u00e9n massief, zeven dorpen om te ontdekken.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Net als de basiskampen van de grote expedities en alle fantasie die daarbij hoort, zijn de bergbeklimmersdorpen de historische vertrekpunten van de grote bergbeklimmingen<\/strong> naar iconische toppen. Het zijn plaatsen om je voor te bereiden op een avontuur, een wandeling of een trektocht naar een van de bijzonderheden van het massief: een top, een waterval of een spectaculair uitkijkpunt. ”Niets is mooier dan eenvoudige dingen”,<\/strong> zoals het gezegde luidt. <\/p>\n\n\n\n

Om ze te ontdekken volg je de route van de bergdorpjes<\/a>.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"
Alpes Foto’s<\/div><\/div>

<\/p><\/div><\/div>\n\n\n\n

”De Himalaya van de AlpenLa<\/em>Chapelle-en-Valgaudemar<\/h3>\n\n\n\n

Het dorp La Chapelle-en-Valgaudemar ligt op de bodem van een vallei langs de S\u00e9veraisse. Het is een smalle vallei die van oost naar west loopt, omringd door bergtoppen van meer dan 3000 meter hoog en uitzonderlijke steile landschappen, ”de Franse Himalaya” volgens Gaston R\u00e9buffat. Je komt nog steeds huizen tegen met een kenmerkend architectonisch element: de tounes (gewelven waarin de voordeur is gehuisvest). Vanuit het dorp vind je talrijke wandel- en bergtochten, een Nordic site, typische gehuchten (Les Portes, Le Casset, le Rif du Sap, enz.), natuurlijke attracties (meren op grote hoogte, watervallen, Oulles du Diable, keteldal van Gioberney, enz.) en talrijke toppen van meer dan 3.000 m hoogte, waaronder L’Olan (3.564 m), Les Rouies (3.589 m), Les Bans (3.669 m) en Le Sirac (3.440 m). <\/p>\n\n\n\n

\"\"
P. Brechu<\/div><\/div>

<\/p><\/div><\/div>\n\n\n\n

Klimmen aan de voet van de gletsjers<\/em><\/h2>\n\n\n\n

Vallouise-Pelvoux en Ailefroide<\/h3>\n\n\n\n

Het bergbeklimmersdorp Vallouise-Pelvoux, met het gehucht Ailefroide, is een van de belangrijkste bergbeklimmerscentra van Frankrijk(na<\/sup> Chamonix). Aan de voet van de Mont Pelvoux heeft Ailefroide, een tijdloos gehucht, zijn authentieke karakter behouden met zijn typische stenen huizen. Dit geklasseerde natuurgebied is alleen tijdens de zomermaanden bewoond. Het is het basiskamp voor alle liefhebbers van bergbeklimmen, klimmen en wandelen. Vanaf hier leiden de paden naar de hoogste toppen van het Pays des \u00c9crins: Barre des Ecrins (4.102 m), Mont Pelvoux (3.946 m), Ailefroide (3.954 m), Roche Faurio (3.730 m) en nog veel meer. Klimmers van over de hele wereld komen hier om hun vaardigheden te testen op de boulderplekken en grote klimroutes. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Alpes Foto’s<\/div><\/div>

<\/p><\/div><\/div>\n\n\n\n

De meesterlijke Casset<\/em><\/h2>\n\n\n\n

Le Mon\u00eatier-les-Bains, gehucht Casset<\/h3>\n\n\n\n

Mon\u00eatier-les-Bains, vooral bekend om zijn Grands Bains en de skipistes van Serre Chevalier, is ook de thuisbasis van een klein, typisch berggehucht genaamd Le Casset. Le Casset ligt aan de oevers van de Guisane en is het vertrekpunt van de valleien van de Grand en Petit Tabuc, die de toegangspoorten vormen tot een van de hoogste toppen van het massief: de Montagne des Agneaux op 3.664 meter. Maar omdat er aan deze kant van de berg geen berghutten zijn, geven klimmers de voorkeur aan de normale route vanaf de Glacier Blanc hut in Vallouise. Op weg naar de Col du Lautaret, aan het begin van de Pont de l’Alpe, is het toegangspad naar de beroemde Via Ferrata bij Aiguillette du Lauzet. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Alpes Foto’s<\/div><\/div>

<\/p><\/div><\/div>\n\n\n\n

Het terrasdorp<\/em><\/h2>\n\n\n\n

Villar-d’Ar\u00e8ne<\/h3>\n\n\n\n

Villar-d’Ar\u00e8ne en zijn twee gehuchten, Pied du Col (1.705 m) en Cours (1.779 m), hebben hun karaktervolle erfgoed behouden, gekenmerkt door landbouw en veeteelt. Traditionele huizen, kapellen en fonteinen zorgen voor een aangename ontdekking. De kapel Saint-Antoine, vlakbij het gehucht Cours, biedt een prachtig uitzicht over de vallei en getuigt van de voorouderlijke landbouw met zijn terrasvormige akkers. Vanaf de Pont d’Arsine leiden paden naar de verschillende berghutten: Chamoissi\u00e8re, l’Alpe de Villar d’Ar\u00e8ne, le Pav\u00e9, Ad\u00e8le Planchard en l’Aigle. Iets hogerop, op de Col du Lautaret (2.058 m), vind je de Jardin Alpin, een echt centrum voor bergwetenschap en onderzoek. In deze botanische tuin op grote hoogte vind je meer dan 2.000 soorten bergplanten en -bloemen van over de hele wereld. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Alpes Foto’s<\/div><\/div>

<\/p><\/div><\/div>\n\n\n\n

Bergbeklimmen binnen handbereik<\/em><\/h2>\n\n\n\n

La Grave<\/h3>\n\n\n\n

Er zijn maar weinig Alpenvalleien waar je uit je deur of raam kunt kijken en zo’n indrukwekkend panorama kunt aanschouwen. Hier, vanaf de steile straatjes die omhoog klimmen naar de kerk van de Assumptie, voel je je heel klein tegenover de onmetelijkheid van het omringende landschap, in de schaduw van een van de beroemdste bergtoppen van de Alpen: de Grand Pic de la Meije op 3.982 m. La Grave staat op de lijst van de mooiste dorpen van Frankrijk, dankzij de panoramische ligging op 1.500 m hoogte en de authentieke sfeer. Het dorp zou ooit omringd zijn geweest door een versterkte muur, die nu volledig verdwenen is. Het dorp heeft nog steeds een dicht geweven stedelijk weefsel, zoals blijkt uit de vele smalle straatjes bekend als ”trabuc”, die de huizen met elkaar verbinden. Met de bouw van de Glaciers de la Meije kabelbaan in 1976 werd het La Grave La Meije skigebied een uniek off-piste gebied in de Alpen, met een enkele piste op de gletsjer en tot wel 2.150 m hoogteverschil op alle terreinen, van het hooggebergte tot de rivier onderaan de vallei. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Alpes Foto’s<\/div><\/div>

<\/p><\/div><\/div>\n\n\n\n

Het land van Gaspard De La Meije<\/em><\/h2>\n\n\n\n

Saint-Christophe-en-Oisans<\/h3>\n\n\n\n

Saint-Christophe-en-Oisans, een echt bolwerk van alpinisme met negen berghutten en twee alpine centra, is samen met het gehucht La B\u00e9rarde het referentiepunt voor activiteiten in het hooggebergte in de Oisans. De natuurlijke rijkdom en het wilde karakter van deze gletsjervallei maken het ideaal om te wandelen. Saint-Christophe-en-Oisans alleen al beslaat een vijfde van de oppervlakte van het Parc National des Ecrins. Het wordt aan alle kanten omringd door hoge bergen: 128 toppen van meer dan 3.000 meter, waaronder de Meije (3.982 m), de Barre des Ecrins (4.102 m), de Rouies (3.589 m) en de Bans (3.669 m). In het hart van het dorp ”La Ville”, op een steenworp afstand van het bewegende kerkhof waar beroemde berggidsen begraven liggen, staat het museum ”M\u00e9moire d’alpinismes” open voor alle bergliefhebbers. Op de bodem van de vallei ligt de V\u00e9n\u00e9on, met zijn heldere, vaak turquoise water, en de bergstromen en watervallen van de aangrenzende valleien. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
P. Brechu<\/div><\/div>

<\/p><\/div><\/div>\n\n\n\n

Een landelijk, ongerept dorp<\/em><\/h2>\n\n\n\n

Valjouffrey<\/h3>\n\n\n\n

De gemeente Valjouffrey ligt aan de westkant van het massief van de Ecrins en is blootgesteld aan de klimatologische invloeden van de buitenste Alpen. Vooral op de linkeroever van de Bonne en de B\u00e9ranger, op hoogtes tussen 900 en 1800 meter, heeft zich een uitgestrekt bosgebied ontwikkeld. De bovenste vallei van de Bonne is diep uitgesleten door Kwartair-gletsjers en heeft een zeer ruig reli\u00ebf met een reeks toppen van meer dan 3.000 m hoog. De top van 3.565 m op de Pic de l’Olan en de omliggende toppen geven deze gemeente een zeer ”hooggebergte” gevoel. De gehuchten van de gemeente liggen verspreid over de vallei, zo dicht mogelijk bij de landbouwgrond: La Chapelle-en-Valjouffrey, La Chalp, Les Faures, Le D\u00e9sert, en in de secundaire vallei van de B\u00e9ranger, Valsenestre. <\/p>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

<\/div>\n\n

Praktisch<\/strong> notitieboek<\/h2>\n\n